© Rémi Walle / Unsplash
Słownik potrzeb NVC
Potrzeba: Zaufanie
Zaufanie to potrzeba pewności, że partner jest tym, za kogo się podaje — że jest spójny między słowami a czynami, że nie kłamie, że dotrzymuje słowa. Bez zaufania każda rozmowa nosi w sobie cień: 'czy to prawda?'
Kiedy ta potrzeba jest zaspokojona
- partner mówi 'zrobię X' — i X się dzieje, bez przypominania
- kiedy zadaję partnerowi pytanie, dostaję odpowiedź, która nie rodzi nowych pytań
- mogę nie wiedzieć gdzie jest partner przez kilka godzin i nie czuję z tego powodu lęku
- partner mówi mi o błędach, zanim się o nich dowiem od kogoś innego
- to, co partner mówi do mnie, jest tym samym co mówi do innych — nie ma wersji 'pod publiczność'
Kiedy ta potrzeba nie jest zaspokojona
- złapałam/em partnera na kłamstwie — nawet drobnym — i teraz sprawdzam wszystko
- partner obiecuje i nie dotrzymuje — i kiedy pytam, zawsze jest jakieś wytłumaczenie
- czuję, że partner mówi mi to, co chcę usłyszeć, nie to, co naprawdę myśli
- kiedy partner jest z telefonem i wyraźnie zmienia zachowanie, moje zaufanie topnieje
- mam poczucie, że jest jakaś wersja partnera, której nie znam — i to mnie niepokoi
Jak prosić o tę potrzebę językiem NVC
Poniżej znajdziesz przykłady, jak wyrazić potrzebę zaufanie w rozmowie z partnerem — językiem obserwacji, uczucia, potrzeby i prośby.
„Kiedy obiecujesz coś i się nie wywiązujesz, a przy pytaniu mam gotowe wyjaśnienie — czuję, że nie mogę na tobie polegać. Potrzebuję zaufania — żebym mogła/mógł wierzyć w to, co mówisz. Czy możemy ustalić, że obiecujesz tylko to, co naprawdę możesz zrobić?"
„Kiedy dowiaduję się o ważnych rzeczach od innych, zanim ty mi o nich powiesz, czuję, że jestem ostatnia/y w kolejce. Potrzebuję wiedzieć, że mogę ci ufać — że mówisz mi prawdę bez filtrowania. Czy możemy umówić się, że ważne sprawy trafiają do mnie pierwsze?"
„Kiedy widzę, że twoje zachowanie zmienia się przy telefonie, czuję niepokój i zaczynam się zastanawiać co ukrywasz. Potrzebuję transparentności — nie kontroli, tylko poczucia że nie masz przede mną sekretów. Czy możemy otwarcie porozmawiać o tym, co czuję?"
Pytania do dziennika
- Czym jest dla mnie zaufanie — co muszę widzieć, żeby je poczuć?
- Czy były momenty, gdy moje zaufanie zostało złamane? Jak to wpłynęło na moje obecne relacje?
- Czy sam/a jestem godna/y zaufania — czy dotrzymuję słowa, czy mówię prawdę?
Najczęstsze pytania
- Co to jest potrzeba zaufanie w związku?
- Zaufanie to potrzeba pewności, że partner jest tym, za kogo się podaje — że jest spójny między słowami a czynami, że nie kłamie, że dotrzymuje słowa. Bez zaufania każda rozmowa nosi w sobie cień: 'czy to prawda?'
- Jak poznać, że potrzeba zaufanie jest niezaspokojona?
- Niezaspokojona potrzeba zaufanie może przejawiać się m.in. tak: złapałam/em partnera na kłamstwie — nawet drobnym — i teraz sprawdzam wszystko; partner obiecuje i nie dotrzymuje — i kiedy pytam, zawsze jest jakieś wytłumaczenie; czuję, że partner mówi mi to, co chcę usłyszeć, nie to, co naprawdę myśli.
- Jak poprosić partnera o zaspokojenie potrzeby zaufanie?
- Zacznij od konkretnej obserwacji, nazwij swoje uczucie, powiedz o potrzebie i sformułuj prośbę. Na przykład: „Kiedy obiecujesz coś i się nie wywiązujesz, a przy pytaniu mam gotowe wyjaśnienie — czuję, że nie mogę na tobie polegać. Potrzebuję zaufania — żebym mogła/mógł wierzyć w to, co mówisz. Czy możemy ustalić, że obiecujesz tylko to, co naprawdę możesz zrobić?"